عصبانی

خیلی از دستش عصبانی ام. ب من چطوری روی تو حساب کنم وقتی تو هر چی داری میریزی به پای خانوادت . اونم خانواده ای که تو عروسیت کمک نکردن که هیچ تازه ازت قرض هم گرفتن. خدایا چرا تو هر موقعیتی فکر میکنم که بهم ظلم شده دارم از درون آتیش میگیرم نمی دونم چند تومن خرج کرده میگه پولمو میده ولی حتی اگه برادرش هم پولشو بده بازم حداقل دو میلیون کم میاد تازه با حساب این که تمام حقوقشو هم ریخته روی این. من هیچ کدومشونو نمی بخشم هیچ کدوم. کار میکنم که خودم پول در بیارم. دیگه هیچ چی مو بهش نمیگم. نمی دونم پس رویای زندگی با عشق چی میشه من هیچ وقت دوست نداشتم این طوری بشه. همش فکر میکنم به من ظلم شده هر کاری میکنم که رفتارم باهاش عادی باشه نمیشه. اون از خواهرش که موقع خونه خریدن ما یه تومن قسط مسکنش رو انداخت رو دوش ما اینم از کمک های بی شائبه واسه عروسی برادرش. انگار که میخواد خودشو نشون بده پیش باباش. پس من چی؟

تو پدر داری و داری ادای پدر رو واسه برادر کوچک ترت در میاری. من هر چقدر که مسائل مالی گذشته رو فراموش کرده بودم الان داره برام تازه میشه. نشون به اون نشون که خواهرت بیشتر از یک ساله که خونه شو گذاشته واسه فروش و فروش نمیره من مطمنم تا بدهیش به ما تموم نشه نمی تونه اونجا رو بفروشه برادر و پدرت هم راحت نمیشن چون من راضی نیستم.